Podcast over sterven: wat we kunnen leren van het verhaal van Els Rozenbroek

Er zijn van die verhalen die blijven hangen. Niet omdat ze mooi afgerond zijn, maar juist omdat ze rauw, eerlijk en echt zijn. Het verhaal over het ziek zijn en uiteindelijk het overlijden van Els Rozenbroek - gedeeld in De Saarpodcast - is er daar één van. De ziekte van Els komt al vanaf aflevering 2 ter sprake. In het begin nog voorzichtig, bijna terloops. Maar in de afleveringen die volgen — tot en met aflevering 28, waarin haar uitvaart wordt besproken — wordt het een steeds belangrijker onderdeel van de gesprekken. Geen verhaal dat achteraf wordt verteld, maar een waarvan je deelgenoot wordt gemaakt terwijl zij er middenin zit.

Een eerlijke podcast over sterven en de laatste levensfase

Waar veel informatie te vinden is over ziek zijn en beter worden, is er opvallend weinig aandacht voor de laatste levensfase. Wat gebeurt er als je weet dat je niet meer beter wordt? Hoe ga je om met een terminale ziekte? En hoe ziet die laatste periode eruit? In deze podcast hoor je dat proces van dichtbij. Niets is taboe en er wordt ook gigantisch gelachen. Alles mag er zijn. Gewoon een gesprek tussen vriendinnen die niets onuitgesproken laten.

Een podcast over hoe ziek zijn verandert in niet meer beter worden en uiteindelijk leidt tot overlijden.

Waarom deze podcast zo bijzonder is

Wat deze gesprekken zo bijzonder maakt, is de ongekende openheid van Els — én van haar (podcast)vriendinnen Barbara van Erp en Femke Sterken, die alles wat in hen opkomt ongesensureerd durven te vragen.

Het zijn geen interviews. Het zijn bijzondere gesprekken waarin niets wordt vermeden. Terwijl ik in de praktijk ook vaak zie dat mensen dergelijke gesprekken uit de weg gaan, totdat het te laat is. Deze podcast laat zien hoe het ook kan: open, eerlijk en zonder script.

Openheid, humor en kwetsbaarheid in de laatste levensfase

Wat misschien nog wel het meest raakt, is hoe Els haar verhaal vertelt.

Open. Zonder filter. Met zelfspot en humor — juist op momenten waarop je dat niet verwacht.

Ze stelt vragen die veel mensen herkennen, maar zelden hardop uitspreken:

• Is dit sterven of ben ik gewoon heel ziek?

• Wanneer komt euthanasie in beeld?

• Hoe wil ik mijn laatste weken doorbrengen?

• Wat gebeurt er met mijn hond?

• Hoe ziet mijn tijd in het hospice eruit?

  
  

Aflevering 16: een eerlijk gesprek over sterven

Aflevering 16 is daarin een kantelpunt. Hier gaat het niet meer over ziekte, maar over sterven. Over loslaten. Over accepteren. Over het einde dat dichterbij komt. Wat deze podcast zo bijzonder maakt, is het contrast. Zwaar en licht tegelijk. Juist dat maakt het zo menselijk. Leven en sterven lopen door elkaar heen.

Wat kun je hiervan meenemen?

Uiteindelijk gaat het niet alleen over sterven, maar over vragen als:

• Wat is belangrijk voor mij?

• Wat stel ik uit?

• Hoe wil ik mijn tijd besteden?

Niet alleen hoe je sterft, maar wat je nog wilt met de tijd die je hebt.

Wat het bij mij losmaakte

Wat deze podcast bij mij losmaakte, is moeilijk in één zin te vangen. Het zette me stil. Liet me nadenken over wat ik zelf belangrijk zou vinden als ik in haar schoenen zou staan — en wat ik nu nog te makkelijk voor me uitschuif.

En misschien nog wel het belangrijkste: het liet zien hoe waardevol het is om dit gesprek wél te voeren. Juist voordat het te laat is.

🎧 Luistertip: begin bij aflevering 2 van De Saarpodcast en volg het verhaal van Els Rozenbroek. Ennuh, de nieuwe afleveringen van deze podcast zijn ook aan te raden, zeker voor vrouwen die net als ik 50+ zijn. ;-)

Hartelijke groet,

Hella