Waarom ik me inzet voor de Rouwen & Vieren-kas van Breda

Soms hoor je over een initiatief waarvan je meteen voelt: hier wil ik aan meewerken. Dat had ik toen ik voor het eerst hoorde over de Rouwen & Vieren Kas Breda. Niet alleen omdat ik geloof dat Breda zo'n plek verdient, maar vooral omdat het naadloos aansluit bij wat ik zie en ervaar.

Bij Buiten Afscheid ontmoet ik regelmatig mensen die afscheid moeten nemen van een dierbare. Ik zie hoe families samenkomen, herinneringen delen en elkaar vasthouden. Hoe verdriet en liefde tijdens een afscheid vaak hand in hand gaan. Wat me daarbij steeds weer raakt, is wat er ná de uitvaart gebeurt.

De bloemen worden opgeruimd. De kaarten verdwijnen in een doos. Familie en vrienden pakken hun leven weer op.

Maar voor degene die achterblijft, begint het rouwen vaak dan pas echt.

Rouw kent veel gezichten

Als we het over rouw hebben, denken we meestal aan het overlijden van een dierbare. Logisch, want dat is een van de meest ingrijpende verliezen die een mens kan meemaken. Maar in de afgelopen jaren heb ik geleerd dat rouw veel breder is.

Je kunt ook rouwen om je gezondheid. Om een relatie die eindigt. Om een onvervulde kinderwens. Om het verlies van werk, financiële zekerheid of toekomstplannen. Of om een ouder met dementie die er lichamelijk nog is, maar langzaam verandert in iemand die je steeds minder herkent.

Al die vormen van verlies verdienen aandacht.

Toch merk ik dat daar in onze samenleving niet altijd ruimte voor is. Vaak verwachten we – van onszelf én van anderen – dat we snel weer doorgaan. Terwijl verdriet zich niet laat plannen en zich zeker niet laat wegstoppen.

Een plek waar niets hoeft

Juist daarom geloof ik zo in de Rouwen & Vieren Kas Breda. Een warme ontmoetingsplek midden in de stad.

Een plek waar je een kaarsje kunt aansteken. Een herinnering kunt opschrijven. Een gesprek kunt voeren. Of juist helemaal niets hoeft te doen.

Gewoon even zijn.

Ik hoop dat mensen straks ervaren dat het niet vreemd is om verdriet mee te nemen in het dagelijks leven. Dat er ook midden in de drukte van december een plek is waar alles er even mag zijn.

Waarom óók vieren?

De naam Rouwen & Vieren roept soms vragen op. Kun je verdriet en vieren wel met elkaar combineren?

Ik denk van wel. Vieren gaat hier niet over feest vieren alsof er niets is gebeurd.

Het gaat over het vieren van een leven dat er is geweest. Over dankbaarheid voor mooie herinneringen. Over het koesteren van wat iemand heeft betekend. Over het stilstaan bij liefde, verbinding en alles wat blijft, ook als iemand er niet meer is.

Juist in rouw liggen verdriet en liefde vaak verrassend dicht bij elkaar.

En soms kan er, naast alle tranen, ook een glimlach zijn om een mooie herinnering.

Die twee mogen naast elkaar bestaan.

Waarom ik meedoe

Toen ik gevraagd werd om mee te helpen de Rouwen & Vieren Kas Breda naar onze stad te brengen, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Omdat ik geloof dat niemand zijn of haar verlies alleen zou hoeven dragen.

Omdat ik zie hoeveel verschil een warme, veilige omgeving kan maken. En omdat ik Breda een plek gun waar rouw zichtbaar mag zijn en waar ontmoeting vanzelf kan ontstaan.

Bij Buiten Afscheid bied ik families alle ruimte voor een mooi afscheid. Ik hoop dat de Rouwen & Vieren Kas Breda straks diezelfde ruimte mag bieden voor alles wat daarna komt. Een plek waar mensen zich gezien voelen, waar herinneringen gedeeld mogen worden en waar verdriet én mooie herinneringen naast elkaar mogen bestaan.

Van 12 tot en met 27 december hopen we de Rouwen & Vieren Kas Breda te realiseren aan de Oude Vest in Breda.

Daarvoor zijn we nog op zoek naar bedrijven, organisaties en particulieren die willen bijdragen.

Wil je meer weten over dit bijzondere initiatief of ontdekken hoe je kunt helpen? Neem dan een kijkje op www.rouwenenvierenbreda.nl.

Misschien ontmoeten we elkaar daar. 💜